| | Resimleyen: Sümeyra Solmaz |
Fuat mini mini gözlüğünü şöyle bir düzeltti. Işıl ışıldı gözleri. Güneşli bir gün, gök masmavi. Tertemiz yüzünde Fuat'ın, çiçekler açıverdi. Ve sonra turuncu kuşlar doldu balkonuna evlerinin. Güneş gülüşüyle ısıttı tüm kasabayı. Mis gibi bahar, bağıra çağıra gelmişti işte.
Bağıra çağıra gelen birisi daha vardı: Fuat'ın mahalleden arkadaşı Selim. Selim pek öyle derslerle ilgisi olmayan, oyun meraklısı bir çocuk... Ama yüreği Fuat'ınki gibi bembeyaz. Dedi ki Selim, zile son gücüyle basıp:
- Haydi sokağa gelsene Fuat. Baksana kaç oldu saat. Seni beklemekten öyle çok yoruldum ki... Artık bu yorgunlukla koşabilir miyim bilmiyorum.
Fuat minik bir kahkaha attı:
- Bak sen! Oyunu görünce unutuyorsun güneşi ve bütün yıldızları. Sonracıma ayı ve tabii ki dünyayı... Şimdi bir şeyciğin kalmaz. Geliyorum, bekle biraaz.
Fuat'la Selim çok iyi iki arkadaştı. Selim oyunlardan çok iyi anlar, Fuat'a oyun esnasında taktikler verirdi. Fuat da artakalan zamanlarda ona derslerinde yardım ederdi. Fuat'la Selim'in kimselere söylemedikleri ortak bir de sırları vardı: İkisi de harçlıklarından bir miktar biriktirip kumbaralarında saklıyorlardı. Ne kadar birikmişti kumbarada, ne yapacaklardı bu parayla kimseler bilmiyordu. Akşamları balkonda yıldızları seyrederken gizlice kumbaralarındaki parayla ne yapacaklarını konuşuyorlardı.
Ertesi gün Cumartesi'ydi. Ve nihayet vakit gelmişti. Fuat'la Selim erkenden soluğu parkta aldılar. Fuat, Selim'e:
- Getirdin mi paraları?, diye sordu. Selim heyecanlı:
- Evet, hem de hepsini, dedi.
- Tamam o halde, dedi Fuat. Hesabıma göre bir lira yetmiş iki kuruş da artacak. Onunla da birlikte çilekli dondurma alırız, ne dersin?
- Peki, dedi Selim salıncakta sallanan çocuklara imrenerek bakarken. "Ama benimki limonlu olsun lütfen" diye de ekledi. Fuat:
- Tamam, haydi şimdi biraz salıncakta sallanalım, dedi.
- Yaşasııın, diye bağırdı Selim. Salıncaktaki yerini almıştı bile.
* * *
Yıldızları seyrederken bir sürü plan yapmışlardı. Selim, taktik konusundaki ustalığını plan yaparken de konuşturdu. Bugün sabah bahçedeki horoz iki kere öttüğü için A planı suya düşmüştü. Mahallenin bakkalı Salih, her günkü gibi hapşurmadığı için B planını da uygulamayacaklardı. Öyleyse geriye sadece C planı kalıyordu.
Fuat, Kitapçı Arif Amca'yı sık sık ziyaret ederdi. Bu ziyaretler, yaşlı birisi olan Arif Amca'yı mutlu etmek yanında başka anlamlar da taşıyordu elbette. Arif Amca'nın hiç torunu yoktu. Bu yüzden Fuat'ı torunuymuş gibi çok seviyordu. Ancak Fuat, Arif Amca kadar kitapları da seviyordu. İşte bu zincirleme sevgi Fuat, Arif Amca ve kitapları; Sevgi Kitabevi'nde buluşturmuştu.
İşte yine böyle bir günde Arif Amca, Fuat'a gizemli ansiklopediden söz etti. Yıllar önce bir gezgin, kasabadan geçerken Sevgi Kitabevi'ne uğramış ve bir süre burada dinlendikten sonra giderken Arif Amca'ya minnettarlığının bir göstergesi olarak bir kitap vermişti. Bu kitap, diğer ansiklopedilerin aksine yalnızca bir ciltten oluşuyordu. Ve Arif Amca kitabı açmak istediğinde kapağını bir türlü aralayamamıştı. Kapalı bir kutuydu sanki. İşin sırrını gezgine soracak oldu ama gezgin çoktan gitmişti bile. Ansiklopedinin sırrını Arif Amca da dahil kimse bilmiyordu artık. Arif Amca'nın anlattığına göre bu ansiklopediyi bugüne kadar kimse satın almamıştı. Bu yüzden Arif Amca kitabı raflardan kaldırıp saklamıştı. "Herhalde çok pahalı" diye düşündü Fuat. Üzgün bir yüzle Arif Amca'ya şöyle sordu:
- Arif Amca, ben ve arkadaşım Selim, bir yıl boyunca harçlıklarımızı biriktirsek bu ansiklopediyi alabilir miyiz peki?
Arif Amca, Fuat'ın saçlarını okşarken güneş gibi gülümsüyordu:
- Senin gibi akıllı bir çocuk elbette ki alabilir bu ansiklopediyi.
O gün Fuat, Sevgi Kitabevi'nden çıkar çıkmaz soluğu Selim'lerde aldı. Gizemli ansiklopediye sahip olacak olmanın heyecanı ve sevinci vardı yüzünde. Fakat oyun meraklısı arkadaşı Selim'i, harçlıklarını bir kitap için biriktirmeye ikna etmek pek de kolay olmamıştı. Selim neredeyse harçlığının tamamını bilgisayar oyunlarına, misketlere, lunaparktaki çarpışan arabalara filan yatırıyordu. Fuat, gizemli ansiklopedinin sırrından, gezginden ve ansiklopedinin içinde neler olabileceğinden söz edince Selim ikna oldu. Ne de olsa heyecanlı maceraları o da seviyordu. Ansiklopedinin sırrını çözmek için bütün bunlara değerdi. O günden sonra her ikisi de harçlıklarının büyük kısmını gizemli ansiklopediyi satın almak için biriktirmeye başladılar. Selim için bu biraz zor oldu ama bir süre sonra o da alışmıştı. Her gece yıldızları seyrederken ansiklopediyle ilgili planlar yaptılar.
(Devam edecek...) | 
